Tussen vuur en water: een interview met Nancy Van Overveldt.

schilderij Nancy van Overveldt

Nancy Van Overveldt. Kunstenares. Is nu tachtig maar nog heel actief! In haar huis waarvan de muren bekleed zijn met haar kunstwerken hangt een zweem van exotisme. Een sfeer van nostalgie roept een intens en rijk verleden op met herinneringen aan een kunstzinnig en woelig bestaan in Mexico. Na 25 jaar kwam Nancy begin ’70 terug naar Nederland. Van een leven in Mexico vol passie, kunst en liefde, terug naar de Hollandse nuchter – en soberheid. Van vuur naar water, van mystiek naar wetenschap! ‘Hier in een veel donkere en nauwere wereld moest ze een nieuwe weg zien te vinden.’

Wat is ‘ die nieuwe weg’?

Een mogelijkheid tot verdere ontwikkeling, een mogelijkheid om meer structuur te brengen in mijn leven in Nederland en om van daaruit verder te gaan.  De structuur die hier overal aanwezig is, ook in de natuur. Toen zag ik in de zee dat zelfs de golven in regelmaat naar de horizon toe stromen en hetzelfde met de vogels: met gelijke afstand vliegen die in formaat de ruimte in. Dat zag ik daarvoor nooit op die manier. Dat nieuwe ‘zien’ weerspiegelde zich in mijn werken. Bomen, wolken en vogels die, steeds kleiner wordend, naar het lage licht van de horizon worden getrokken en zich weerspiegelen in donker water.

Dat lage licht van de horizon is zó typerend voor Nederland, in tegenstelling tot Mexico, een land van geweldige afmetingen, grote hoogten en een fel overweldigend licht dat je bijna overdonderd.

Nederland betekent een keerpunt in je manier van schilderen. Welke fase kenmerkt mede je schilderkunst ?

Dat alles samen komt tot één punt in jezelf, in de stilte. Dat heb ik willen weergeven in mijn schilderijen vóór 1980: vormen die, regelmatig kleiner wordend, zich naar een lichtpunt van het doek bewegen en zich herhalen in de weerspiegeling. Van buiten naar binnen! Sinds 1980 veranderde dat. Het proces keerde zich om: de horizon wordt een bron. Vanuit het doek ontspringen kleine puntige en ronde patronen, die zich groter wordend, transformeren in vormen en in willekeur naar de kanten stromen. Van binnen naar buiten. Het lijken explosies. Vanuit het licht manifesteren zich allerlei vormen. Creaties vanuit het meest fundamentele niveau.

Ik lees over jouw schilderkunst: ‘Zonnestralen die zich door ritmische structuren heen bewegen?’

Ja, geometrische figuren. Als visuele muziek! Pure symmetrie. Ritme en muziek gebaseerd op dingen die ik onder andere gezien heb langs het IJsselmeer terwijl ik aan het fietsen was naar het Noorden. Niet omdat ik het naschilder, dat gaat vanzelf, omdat ik altijd fiets en loop en dan komt de waarneming in het schilderij. Ieder schilderij is een reis naar het onbekende. Ik ben niet bezig met een idee te schilderen ! Ik ben nooit symbolisch bezig. Het komt uit een diepere laag. Ambities? Ik ambieer niet. Ik werk gewoon en de stroom wordt steeds sterker: er moet steeds meer geschilderd worden vanuit die bron. En natuurlijk wil je dat het de wereld binnenkomt. Ik wil het niet voor mezelf houden, het moet immers naar buiten! Ambiëren is op een ander niveau, ‘iets wat je bedenkt’.

Nederland: Land van water. Mexico: land van vuur en passie. Heb je soms heimwee?

In Mexico had ik een heroïsch bestaan. Ik deed ieder dag het onmogelijke, vanuit mijn gevoel en passie te leven. Heel duidelijk merkbaar in mijn schilderijen: van kleurrijke vormen, speels en licht naar een periode van transformatie met donkere kleuren. Helemaal anders dan hoe ik in Nederland schilder!

Passie is in Mexico overal aanwezig. Dat is gewoon voelbaar. Mensen staan er ook meer in contact met de kosmische krachten. Ik heb veel gereisd door Mexico en ben in dorpen geweest waar al die magisch dansen en riten worden uitgevoerd. Ik ga nog regelmatig terug naar Mexico, om mijn dochter te bezoeken. Onlangs heb ik in Mexico City een overzichtstentoonstelling gehad. Ik exposeer er nog regelmatig.”

Katrien van den Berghe 2014

Naschrift: Helaas is Nancy op 07 juni 2015 overleden

Eén gedachte over “Tussen vuur en water: een interview met Nancy Van Overveldt.

  • 1 april 2017 om 23:17
    Permalink

    Wat geweldig om dit interview te hebben gekregen!
    Nancy van Overveldt was mijn moeder. En dit is een prachtig document , ik kan haar stem horen terwijl ik dit lees. Grote dankbaarheid vervult me, dat er mooie aandacht en ruimte aan haar vertellen over haar werk is gegeven. Ik hoop en werk ernaartoe om haar werk in het Cobra museum, of Kroller Moller, Singer of Gronings museum te krijgen, zodat veel meer mensen haar werk gaan zien en kennen.

    Grote dank voor dit goede en waardevolle interview met nancy van Overveldt,

    vriendelijke groet,
    Alejandra Saldaña
    alejandrabehappy@gmail.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vier × vier =